πάσσαλος

πάσσᾰλος, Att. πάττ-, ὁ, Ep. gen. πασσαλόφι (v. infr.), (πήγνυμι)

• peg on which to hang clothes, arms, etc., ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον Il. 24.268, cf. 5.209; ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον Od. 21.53; ἀπὸ φόρμιγγα πασσάλου λάμβανʼ Pi. O. 1.17, cf. B. Scol.Oxy. 1361.1.1; ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα Od. 8.67; χαλινοὺς . . ἐκ πασσάλων δέουσι Hdt. 4.72, v. ἐκ I.6; [χιτῶνα] πασσάλῳ ἀγκρεμάσασα Od. 1.440; κύλιξ . . κρέμαται περὶ πασσαλόφιν Hermipp. 55; ἐπὶ τῶν παττάλων Arist. PA 681a25; παττάλους ἐνέκρουεν εἰς τὸν τοῖχον Ar. V. 129; peg for making a hole in a vine-stem, Thphr. HP 2.5.5, CP 3.12.1; used to force open the mouth or as a gag, Ar. Eq. 376, Th. 222; of stakes used to mark boundaries, IG 14.352i38 (Halaesa); pale, Apollod. Poliorc. 140.7, al.:—prov. of things very small or worthless, ἔχουσι μηδὲ πάτταλον not a pin (i. e. no part of their fee), Ar. Ec. 284; μηδὲ π. καταλιπεῖν Luc. Jud.Voc. 9; παττάλου γυμνότερος Aristaenet. 2.18; also πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται Eust. 126.13, cf. Com.Adesp. 494; εἶναι ἐν πασσάλοις, i.e. to be hung up, not in use, Lib. Or. 1.268.
• • II from the likeness of form,
  • • 1 membrum virile, Ar. Ec. 1020, AP 5.128 (Autom.).
    • 2 = ἵππος ὀρθόκωλος, Hippiatr. 115.

πάσσαλος, ὁ, att. πάτταλος (πήγνυμι, παγῆναι), ein Pflock oder hölzerner Nagel, der in der Wand befestigt ist, um Etwas daran zu hängen ; αἱρεῖν ἀπὸ πασσαλόφι, vom Nagel nehmen, Il. 24.268, wie Pind. Ol. 1.17 ; vgl. κρεμαστὰ τεύχη πασσάλων καθαρπάσας, Eur. Andr. 1123 ; κρεμάσαι ἐκ πασσαλόφι, an dem Nagel aufhängen, Od. 8.67 ; ein Pflock oder Holznagel, Etwas damit zu befestigen oder Pferde daran zu binden, τοὺς χαλινοὺς ἐκ πασσάλων δέουσι, Her. 4.72 ; Alcae. bei Ath. XIV.627b ; ἐμβαλόντες αὐτῷ πάτταλον μαγειρικῶς ἐς τὸ στόμα, ein Knebel, Ar. Eq. 376 ; παττάλους ἐνέκρουεν ἐς τὸν τοῖχον, Vesp. 129 ; Folgde. sprichwörtlich μηδὲ πάτταλον καταλιπεῖν, Luc. iud. voc. 9 ; vgl. Ar. Eccl. 284 ; παττάλου γυμνότερος, Aristaen. 2.18. – Auch = πόσθη, Ar. Eccl. 1011, wie Automed. 3 (V.129). – Ein Stellholz in der Mäusefalle.

πάσσαλος

-ου, ὁ. Ablative πασσαλόφι Il. 24.268 : Od. 8.67, 105.

A peg on which to hang something Il. 5.209, Il. 24.268 : Od. 1.440, Od. 8.67 = 105, Od. 21.53.

πάσσᾰλος

• 1peg ἀλλὰ Δωρίαν ἀπὸ φόρμιγγα πασσάλου λάμβαν O. 1.17 πα]σσαλο[ P. Oxy. 1792, fr. 50.

πάσσαλος , gen. πασσαλόφιν· wooden nail or pin, peg, used to hang things upon, as the harp, Il. 24.268, Od. 1.440, Od. 8.67, 105.

πάσσαλος πήγνυμι

• • Ia peg on which to hang clothes, arms, etc., Hom., etc.; ἀπὸ πασσαλόφι ζυγὸν ᾕρεον Il.; ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον Od.; ἐκ πασσαλόφι κρέμασεν φόρμιγγα Od.
  • IIa gag, Ar.