πέτηλος

πέτηλος, η, ον,

• outspread, stretched, ἐπὶ σκελέεσσι πέτηλον (acc. to others flying) Arat. 271.
• • II full-grown, μόσχοι Ath. 9.376b (expld. ἀπὸ τῶν κεράτων ὅταν αὐτὰ ἐκπέταλα ἔχωσι), cf. Hsch. s.v. βοῦς π. (-ηνός cod.).