πέταχνον

πέταχνον, τό, (πετάννυμι)

• broad flat cup, Alex. 59, prob. in Ostr.Bodl. i318 (ii/i B.C.); cf. πέτακνον:—hence πεταχνόομαι, drink from πέταχνα, drink deep, Ar. Fr. 288 (ap. Phot., cf. Hsch. s.v. πεταλοῦνται; πεταχνεῦται codd. Ath.).

πέταχνον, τό, auch πέτακνον u. πάτακνον, ein breites, flaches Trinkgeschirr, Alexis bei Ath. III.125f, der XI.496a erkl. ποτήριον ἐκπέταλον.