παραζάω
παραζάω, v. παραζῶ.
παρα·ζάω-ῶ (seul. prés. et impf. παρέζαον-ῶν)
I vivre à côté de, partager la vie de, dat. Plut. M. 672d ||
II vivre à côté de la véritable vie, c. à d.
1 vivre sans vivre, végéter, Anaxandr. (Ath. 642b) ||
2 gaspiller ou perdre sa vie, Plut. M. 13b.
παραζάω, (ζάω), daneben leben, ψυχὴν τῷ σώματι παραζῶσαν, Plut. Symp. 5 proœm.; vgl. παρέζων, οὐκ ἔζων τότε, ich vegetierte dabei ohne eigentliches tätiges Leben, Anaxandrid. bei Ath. XIV.692b ; dah. falsch leben, seinen wahren Lebenszweck verfehlen, Plut. educ.lib. 17.