παρεισάγω

παρεισ-άγω [ᾰγ], pf. παρεισῆχα Phld. Piet. 32:—

• lead in by oneʼs side, bring forward, introduce, of persons brought into a public assembly, τοὺς παῖδας τῶν ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότων Isoc. 8.82; τοὺς αἰχμαλώτους Plb. 3.63.2; propose a candidate for a succession, Plu. Galb. 21.
• • • 2 with a notion of secrecy, π. [τοὺς Γαλάτας] εἰς Ἔρυκα introduce, admit them into the city, Plb. 2.7.8, cf. 1.18.3.
    • 3 introduce into a poem or narrative, κινδύνους Arist. Fr. 142, cf. Phld. l.c., etc.; τὸν Ἀννίβαν ἀμίμητόν τινα π. στρατηγόν represent him as . ., Plb. 3.47.7, cf. 5.2.6, Corn. ND 9:—Pass., ib. 20, al.
    • 4 introduce doctrines, customs, etc., τὰς ὑπὲρ τῶν ἐν Ἅιδου διαλήψεις εἰς τὰ πλήθη π. Plb. 6.56.12, cf. D.S. 1.96; ξένα π. δαιμόνια Plu. Alex. fort. 2.328d; αἱρέσεις 2 Ep.Pet. 2.1:—Pass., μουσικὴν παρεισῆχθαι τοῖς ἀνθρώποις Ephor. 8J.

παρεισάγω, (ἄγω), daneben hineinführen, heimlich einführen, auch ohne einen solchen Nebenbegriff, z.B. ins Theater, Isocr. 8.82 ; oft bei Pol., z.B. 1.18.3 ; μουσικὴν ἐπʼ ἀπάτῃ παρεισῆχθαι τοῖς ἀνθρώποις, 4.20.5 ; einrichten, 4.21.1 ; redend oder handelnd einführen, 3.47.7 ; DS. 1.96 u. a.Sp.

παρεισάγω fut. ξω

• to lead in by oneʼs side, bring forward, introduce, Isocr., NTest.