παρείας

πᾰρείας, ου, ὁ, mostly Adj., π. ὄφις

• reddish-brown snake, sacred to Asclepius, Cratin. 225 (pl.), Ar. Pl. 690, D. 18.260 (pl.); π. alone, Hyp. Fr. 80, Thphr. Char. 16.4; ὁ παρείας ἢ παρούας, οὕτω γὰρ Ἀπολλόδωρος ἐθέλει Ael. NA 8.12:—also πάρωος, Philum. Ven. 32, Hsch.
• • II παρώας ἵππος a chestnut horse (μεταξὺ τεφροῦ καὶ πυρροῦ Phot.), αἱ παρῶαἱ ἵπποι Arist. HA 630a29: fem. παρόα, PPetr. 3p.159 (cf. p.xviii); παραύα, ibid.; παρούα, ib. 2p.117 (iii B.C.); cf. μαλοπάραυος.