πελταστικός
πελταστικός, skilled in the use of the πέλτη
πελτ-αστικός, ή, όν,
- skilled in the use of the πέλτη, Pl. Tht. 165d; οἱ π. Id. Prt. 350a:
- ἡ -κή (sc. τέχνη) tactics of a targeteer, Id. Lg. 813e;
- τὸ -κόν, = οἱ πελτασταί, X. An. 7.6.29, etc.
- Adv. Sup. πελταστικώτατα in the best manner of πελτασταί, Id. Oec. 21.7.
πελταστικός, ή, όν, qui concerne les peltastes ou soldats d’infanterie légère, Plat. Theæt. 165d, etc. ; ἡ πελταστική (s. e. τέχνη) Plat. Leg. 813d, etc. l’art de se servir du bouclier léger ; τὸ πελταστικόν, Xén. An. 7, 6, 29, l’infanterie légère, les peltastes.
Étym. πελταστής.
1. van een peltast; subst.
2. handig in het gebruik van een schild
πελταστικός, zum πελταστής gehörig, ihn betreffend ; πελταστικὸς ἀνήρ, der mit der πέλτη zu kämpfen versteht, Plat. Theaet. 165d οἱ πελταστικοί, Prot. 350a ; ἡ πελταστική, die Kunst, mit der πέλτη zu kämpfen, Legg. VII.813d ; ὅπλα πελταστικά, Pol. 23.9.3 ; – τὸ πελταστικόν, die Schar der Peltasten, Xen. An. 7.6.26 ; er bildet auch den superl. des
• adv. πελταστικώτατα , aufs beste nach Art leichtbewaffneter Krieger, προκινδυνεύειν, Xen. Oec. 21.7.
• adv. πελταστικώτατα , aufs beste nach Art leichtbewaffneter Krieger, προκινδυνεύειν, Xen. Oec. 21.7.
πελταστικός
from πελταστής
πελταστικός, ή, όν
- skilled in the use of the πέλτη, like a targeteer, Plat.:— ἡ -κή (sc. τέχνη) the art or skill of a targeteer, Plat.: τὸ -κόν, οἱ πελτασταί, Xen. —Sup. adv., πελταστικώτατα quite in the manner of πελτασταί, in the best style, Xen.