πευστήριος
πευστήριος, of or for inquiry
πευσ-τήριος, α, ον,
- of or for inquiry, ὅπως πευστηρίαν θοινασόμεσθα (sc. θυσίαν) a sacrificial feast for learning the will of the gods, cj. for παστηρίαν in E. El. 835.
πευστήριος, α, ον, d’interrogation ; ἡ πευστηρία (s. e. θυσία) Eur. El. 835, sacrifice pour interroger les dieux.
Étym. πεύθομαι.
πευστήριος, zum Fragen, Forschen gehörig, fragend, forschend, ἡ πευστηρία, sc. θυσία, Opfer, durch das man die Götter befragen, ihren Willen erforschen will, Seidler Eur. El. 830.
πευστήριος, α, ον
- of or for inquiry, πευστηρία (sc. θυσία) a sacrifice for learning the will of the gods, Eur.