προδιαλαμβάνω
προδιαλαμβάνω, occupy before
προδια-λαμβάνω,
- occupy before, J. BJ 4.2.3 (Pass.).
- II judge and decide beforehand, περί τινος, ὑπέρ τινος, Plb. 9.31.2, 27.6.3; π. ὅτι . . Id. 11.1.3: c. inf., προδιειληφὼς ἀποτρίβεσθαι τὰς διαλύσεις Id. 5.29.4: abs., Id. 2.2.10:— Pass., προδιειλήφθω let it be assumed beforehand, Hipparch. 2.1. 15.
- 2 explain beforehand, ὅτι . . Ptol. Geog. 1.2.2.
προ·διαλαμβάνω :
1 s’emparer d’abord ou auparavant de, acc. Jos. B.J. 4, 2, 1 ||
2 comprendre auparavant, d’où préjuger, conjecturer : περί τινος, Pol. 9, 31, 2 ; ὑπέρ τινος, Pol. 27, 7, 3, faire d’avance des conjectures sur qqe ch. ; πρ. ὅτι, Pol. 11, 1, 3, conjecturer d’avance que, etc. ; avec une prop. inf. Pol. 5, 29, 4 ||
3 exposer ou expliquer auparavant, Clém. 325.
προδιαλαμβάνω, (λαμβάνω), vorher, voraus urteilen ; περί τινος, Pol. 9.31.2 ; πάλαι προδιειληφότες ὑπὲρ τοῦ πολεμεῖν, 27.7.3, u. oft, wie im pass., διὰ τὸ περὶ τῶν ἄλλων ἐν τῇ Ῥώμῃ προδιειλῆφθαι, 18.28.10.