προδικέω
προδικέω, to be a patron, advocate
προδῐκ-έω, (πρόδικος)
- to be a patron, advocate, or guardian, τοῦ ἀλλοτρίου ἀπελευθέρου Lys. Fr. 100, cf. Plu. An seni 2.787b, Sollert. 973a; τῶν τούτου τέκνων Mitteis Chr. 88 i 15(ii A.D.); τῶν ἐνύδρων Plu. Sollert. 2.975c.
- II act as advocate, ὑπέρ . . GDI 1432b5 (Hypata).
προδικέω-ῶ [ῐ]
1 être l’avocat ou, en gén. le défenseur des intérêts de qqn, Plut. M. 787b, 973a ||
2 p. ext. être gardien de, gén. Plut. M. 975b.
Étym. πρόδικος.
προδικέω, ein πρόδικος sein ; Plut. an seni 6 ; τινὶ καὶ συνηγορεῖν, de sol. an. 19 ; auch τινός, ib. 22. Hesych. erkl. ἐπιτροπεύω.