προδομεύς
προδομεύς, one who builds before
προδομ-εύς, έως, ὁ,
- one who builds before, epith. of certain gods, Paus. 1.42.1.
προ·δομεύς, έως (ὁ) premier constructeur, fondateur, Paus. 1, 42, 1.
Étym. π. δέμω.