προεπιπλήσσω
προεπιπλήσσω, to be the first to blame
προεπι-πλήσσω,
- to be the first to blame, prob. in Arist. Rh. 1408b2 (cf. Quint. Inst. 8.3.37).
προ·επιπλήσσω, att. -πλήττω, prendre les devants pour réprimander : αὑτῷ, Arstt. Rhet. 3, 7, 9, prévenir en se gourmandant soi-même les reproches d’autrui.
προεπιπλήσσω, (πλήσσω), vorher zuschlagen, schelten, τινί, Arist. rhet. 3.7, Bekker προσεπιπλήσσω, u. Sp.
προεπιπλήσσω
- to be the first to blame, τινί Arist.