προκοιτέω
προκοιτέω, keep guard before
προκοιτ-έω,
- keep guard before a place, J. BJ 4.5.1, D.C. 64.7: also π. τινός Id. 54.15.
προκοιτέω-ῶ, monter la garde devant, gén. DC. 54, 15, etc. ; Jos. B.J. 4, 5, 1.
Étym. πρόκοιτος.
προκοιτέω, vor Etwas Wache halten, DC. 54.15.