Logeion | προκλητικός

προ-κλητικός, ή, όν,

calling forth, challenging, τὸ μέλος π., of the partridge, Ael. NA 4.16; τῇ φωνῇ προκλητικὸν ἐπαλαλάζων Plu. Marc. 7: c. gen., π. τοῦ μέλλοντος κεφαλαίου ἐπιχείρημα Hermog. Inv. 3.13 (also in Comp., ibid.); provocative of, stimulating, οὔρων Dsc. 1.115.4, cf. Sor. 2.41. Gal. 6.624, al.

προκλητικός, ή, όν :

1 qui provoque, El. N.A. 4, 16 ; Plut. Marc. 7 ||

2 propre à provoquer, à exciter, gén. Diosc. 1, 162.

Étym. προκαλέω.

προκλητικός -ή -όν [προκαλέω] uitdagend.

προκλητικός, ή, όν, heraus- oder hervorrufend, herausfordernd, Plut. Marcell. 7.

προκλητικός, ή, όν

Menu