πρόκοιτος
πρόκοιτος, one who keeps watch before
πρόκοιτ-ος, ὁ, (κοίτη)
- one who keeps watch before a place: pl., pickets, Plb. 20.11.5: Adj., τοὺς π. τῆς φρουρᾶς κύνας Plu. Fort.Rom. 2.325c.
- II chamberlain, D.C. 67.15 (but prob. f.l. for πρόκριτος (q.v.) in 78.14).
πρό·κοιτος, ου (ὁ)
I adj. qui couche devant la maison (chien) Plut. M. 325b ||
II subst.
1 sentinelle de nuit, Pol. 20, 11, 5 ||
2 garde du corps, DC. 67, 15, etc.
Étym. π. κοίτη.
πρόκοιτος, vorn od. vor dem Hause schlafend od. Wache haltend, excubitor, Pol. 11.5 u. Sp.
πρόκοιτος
πρό-κοιτος, ὁ,
κοίτη
- one who keeps watch before a place, Polyb.