προορατός
προορατός, to be foreseen
προορ-ᾱτός, ή, όν,
- to be foreseen, ἀνθρωπίνῃ προνοίᾳ X. Cyr. 1.6.23.
προορατός, ή, όν [ᾱ] qu’on peut prévoir, Xén. Cyr. 1, 6, 23.
Étym. προοράω.
προορατός, [ᾱ], adj. verb. von προοράω, vorher zu sehen, Xen. Cyr. 1.6.23 u. Folgde.
προορατός
προ-ορᾱτός, ή, όν
verb. adj.
- to be foreseen, Xen.