προομολογητέον
προομολογητέον, one must concede beforehand
προομολογ-ητέον,
- one must concede beforehand, Arist. Top. 110b3.
προομολογητέον, vb. du préc. Arstt. Top. 2, 3, 3.
προομολογητέον, one must concede beforehand