προσάντης
προσάντης, rising up against, uphill, steep
προσάντ-ης, ες, gen. εος, (ἄντην)
- uphill, steep, κέλευθος, χωρίον, Pi. I. 2.33, Th. 4.43; ἐν ἠρέμα προσάντει Pl. Phdr. 230c; φορὰ εἰς τὸ π. Arist. Pr. 889b39, cf. Diocl. Fr. 142.
- II metaph., arduous, adverse, ἀλλʼ ἕν τί μοι π. E. Med. 381; κεῖνό μοι μόνον π. Id. Or. 790 (troch.); σκοπεῖν . ., τί π. εἴρηται τῆς νομοθεσίας Pl. Lg. 746c; πρόσαντές [ἐστι] c. inf., Isoc. 8.14; repugnant, distasteful, λόγος Hdt. 7.160; ζήτησις Arist. EN 1096a12; εἰ μή τι Μεγίλλῳ π. Pl. Lg. 702d; of diet, unsuitable, Orib. 5.31.2. Adv., μήτε ἀκαίρως παρακαλεῖν μήτε ἐκείνῳ προσάντως in such a way as to encounter his opposition, Nic.Dam. 127.8J.
- 2 of persons, adverse, hostile, τισι E. Med. 305; π. πρὸς τἆλλα τἀγαθά setting oneself against . ., X. Ap. 33. Adv. -τως unwillingly, D.S. 14.1.
προσ·άντης, ης, ες :
I qui va en montant, escarpé, Pd. I. 2, 47 ; Thc. 4, 43 ; Xén. Mem. 3, 5, 25 ; Plat. Phædr. 230c ; Pol. 1, 55, 9 ; 5, 8, 1 ; Plut. M. 77d, etc. ||
II p. suite, fig. :
1 rude, pénible, difficile, Arstt. Nic. 1, 6, 1, etc. ||
2 contraire, hostile, en parl. de choses, Hdt. 7, 160 ; Plat. Leg. 702d ; Eur. Med. 381, etc. ; en parl. de pers. opposé à, dat. Eur. Med. 305 ; avec πρός et l’acc. Xén. Ap. 33.
Étym. π. ἄντην.
1. steil, glooiend:
2. overdr. lastig, moeilijk:
προσάντης, ες,
1) steil hinangehend, schroff ; κέλευθος, Pind. I. 2.33 ; Plat. Phaedr. 230c ; ἀνάβασις, Pol. 1.55.9.
2) rauh, schwer, lästig, widerstrebend, feindselig, adversus, λόγος, Her. 7.160 ; κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες, Eur. Or. 788, öfter ; τινός, Plat. Legg. V.746c, εἰ μή τι μεγίλλῳ πρόσαντες, unbequem, III.702d ; schwierig. unangenehm, Arist. Eth. 1.6.1 ; καὶ ἀντίτυπος. Alcidam. sophist. p. 674.14. Sp., wie Plut. u. Luc.
• Adv., προσάντως ἀκούειν, ungern, mit Widerstreben oder Erbitterung hören, DS. 14.1 u. a.Sp.
1) steil hinangehend, schroff ; κέλευθος, Pind. I. 2.33 ; Plat. Phaedr. 230c ; ἀνάβασις, Pol. 1.55.9.
2) rauh, schwer, lästig, widerstrebend, feindselig, adversus, λόγος, Her. 7.160 ; κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες, Eur. Or. 788, öfter ; τινός, Plat. Legg. V.746c, εἰ μή τι μεγίλλῳ πρόσαντες, unbequem, III.702d ; schwierig. unangenehm, Arist. Eth. 1.6.1 ; καὶ ἀντίτυπος. Alcidam. sophist. p. 674.14. Sp., wie Plut. u. Luc.
• Adv., προσάντως ἀκούειν, ungern, mit Widerstreben oder Erbitterung hören, DS. 14.1 u. a.Sp.
προσάντης
- 1steep met. οὐ γὰρ πάγος οὐδὲ προσάντης ἁ κέλευθος γίνεται, εἴ τις εὐδόξων ἐς ἀνδρῶν ἄγοι τιμὰς Ἑλικωνιάδων I. 2.33
προσάντης
προσ-άντης, ες
ἄντην
- Irising up against, uphill, steep, Lat. adversus, Pind., Thuc.
- IImetaph. arduous, irksome, adverse, Hdt., Eur., etc.
- 2of persons, adverse, hostile, τινί to one, Eur.; πρ. πρός τι setting oneself against it, Xen.