προσστείχω
προσστείχω, to go or come towards
προσστείχω,
- go or come towards, προσέστῐχε μακρὸν Ὄλυμπον Od. 20.73; δεῦρο π. S. OC 30, cf. 320, OT 79 (in codd. of S. always προστ-).
προσ·στείχω (f. -στείξω, ao. προσέστιχον) s’avancer vers, acc. Od. 20, 73 ; avec un adv. de lieu, Soph. O.R. 79 ; O.C. 30, 320.
προσστείχω, hinzugehen, προσέστιχε μακρὸν Ὄλυμπον, Od. 20.73, sie schritt auf den Olymp zu.
†προσστείχω
[προσ- 2.]
3 sing. aor. προσέστιχε.
To make one’s way to, proceed to.
With acc. : προσέστιχεν Ὄλυμπον Od. 20.73.
προσστείχω , aor. 2 προσέστιχε: ascend, Od. 20.73†.
προσστείχω
fut. ξω
aor2 -έστιχον
- to go or come towards, Od.; δεῦρο πρ. Soph.