σάλος

σάλος [ᾰ], ὁ,

• tossing motion, of an earthquake, χθονὸς νῶτα σεισθῆναι σάλῳ E. IT 46; esp. rolling swell of the sea, πόντου σ., πόντιος σ., Id. Hec. 28, IT 1443: pl., πόντιοι σ. Id. Or. 994 (lyr.).
• • • 2 open roadstead, roads, opp. a harbour, ἐν σάλῳ στῆναι, = σαλεύειν II.2; ἀλίμενον μὲν σάλους δὲ ἔχον Plb. 1.53.10; οὔτε λιμὴν οὔτε σ. ἐπʼ ἀγκύρας D.S. 3.44, cf. Agatharch. 92, Peripl.M.Rubr. 7 (pl.), 55.
  • II of ships or persons in them, tossing on the sea, ἐκ πολλοῦ σ. εὕδοντʼ ἐπʼ ἀκτῆς S. Ph. 271; σάλον εἶχεν ἡ θάλασσα Plu. Luc. 10; καρηβαρεῖν ὑπὸ σ. Luc. Herm. 28; ἐν τοσούτῳ σ. ναυτιάσαντα Id. Tox. 19: metaph. of the ship of the state, τὰ μὲν δὴ πόλεος θεοὶ πολλῷ σ. σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν S. Ant. 163; πόλις . . σαλεύει κἀνακουφίσαι κάρα βυθῶν ἔτʼ οὐχ οἵα τε φοινίον σάλου Id. OT 24; ἐν σάλῳ πόλις γενομένη Lys. 6.49; ἔσχε . . ὁ ἀγὼν ὑποτροπὴν καὶ σ. began to waver, Plu. Alex. 32, cf. Aem. 18; cf. σαλεύω II.1.
  • • 2 distemper, restlessness, perplexity, LXX Si. 40.5, Gal. 9.816; τῆς ψυχῆς Max.Tyr. 1.1.

σάλος, ὁ, jede schwankende, unruhige Bewegung, das Wanken, Schwanken, Schwappen ; vorzüglich von der unruhigen Bewegung des Meeres, πόντου σάλος Eur. Hec. 28, πόντιος I.T. 1443, wie Ar. Th. 872 ; ἐκ πολλοῦ σάλου εὕδοντʼ ἐπʼ ἀκτῆς, Soph. Phil. 271. Dah. übertr., πόλις ἀνακουφίσαι κάρα βυθῶν ἔτʼ οὐχ οἵα τε φοινίου σάλου, aus dem blutigen Meere der Krankheit, Soph. O.R. 24. – Bes. von dem Schwanken eines Schiffes, welches auf dem Meere vor Anker liegt, σάλος ἐπʼ ἀγκύρας ὑπόκειται τοῖς ναυτιλλομένοις, DS. 3.44 ; daher auch ein Ort nahe am Ufer, der zwar keinen Hafen hat, aber den Schiffen einen Ankerplatz gewährt, πολισμάτιον ἀλίμενον μέν, σάλους δὲ ἔχον, Pol. 1.53.10 ; – und die durch das Schwanken des Schiffes hervorgebrachte Uebelkeit, καρηβαρεῖν ὑπὸ σάλου, Luc. Hermot. 28.
Uebertr., Unruhe, Erschütterung, τὰ μὲν δὴ πόλεος πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν, Soph. Ant. 163, in welchem Sinne Alcman bei Apoll.Dysc. auch das Wort als neutr. braucht, καὶ τῆνος ἐν σάλεσιν πολλοῖς ἥμενος.

σάλος .σάλος (ᾰ), ὁ,

• • Iany unsteady, tossing motion, of an earthquake, Eur.: the tossing or rolling swell of the sea, Eur.; so in pl., πόντιοι σάλοι Eur.
  • IIof ships or persons in them, a tossing on the sea, Soph.: —metaph. of the ship of the state, tempest-tossing, Soph.; σάλον ἔχειν to be in distress, Plut.