σεμνόστομος
σεμνόστομος, solemnly spoken
σεμνό-στομος, ον,
- solemnly spoken, haughty, in sarcastic sense, μῦθος A. Pr. 953. Adv. Comp. -ώτερον Tz. H. 6.35.
σεμνό·στομος, ος, ον, à la parole (litt. à la bouche) grave, Eschl. Pr. 953.
Étym. σεμνός, στόμα.
σεμνόστομος, vornehm redend, Aesch. Prom. 955, σεμνόστομός γε καὶ φρονήματος πλέως ὁ μῦθός ἐστιν.
σεμνόστομος
σεμνό-στομος, ον,
στόμα
- solemnly spoken, Aesch.