σμυγερός

σμῠγερός, ή, όν, poet. for μογερός,

• with pain, painful, A.R. 4.1065: Comp., Id. 2.374: Adv., Id. 4.380; σμυγερὸν σμυγερῶς S. Ph. 166 (anap.), as Brunck for στυγερὸν στυγερῶς; cf. Sch.ad loc., Hsch., Eust. 1463.44:—Hom. has only the compd. Adv. ἐπισμυγερῶς (q.v.).

σμυγερός, adv. σμυγερῶς, poet. statt μογερός, μογερῶς ; Ap.Rh. 2.374, u. adv., 4.380, u. Sp., Hom. kennt nur das zusammengesetzte adv. ἐπισμυγερῶς.

σμυγερός poet. for μογερός

• with pain, painful, Soph. adv. -ρῶς, Soph.