σμῆμα

σμῆμα, Dor. σμᾶμα Theoc. 15.30, ατος, τό, (σμάω)

• soap, unguent, Antiph. 136, Philox. 2.40, Theoc. l.c., Aristid. Or. 49(25).36; written ζμῆμα PRyl. 230.8 (i A.D.), PLond. 2.243.23 (iv A.D.); cf. σμάω I fin.

σμῆμα, τό, = σμῆγμα, Philoxen. com. bei Ath. IX.409f ; nach Phryn. die attische Form, Lobeck p. 253.