σολοικισμός
σολοικισμός, incorrectness in the use of language, a solecism
σολοικ-ισμός, ὁ,
- incorrectness in the use of language, solecism, Arist. SE 173b17; σολοικισμοὶ καὶ βαρβαρισμοί Phld. Rh. 1.159 S., cf. Plu. QConv. 2.731f, Luc. Vit.Auct. 23; but βαρβαρισμός, incorrectness in the use of words, is distd. fr. σολ., incorrectness in the construction of sentences, A.D. Synt. 198.8, cf. Phld. Rh. 1.159 S.
- 2 of incorrect reasoning, περὶ σολοικισμῶν, title of work by Chrysippus, Stoic. 2.6; cf.foreg. 1.2.
- II awkwardness, Plu. Curios. 2.520b (pl.).
σολοικισμός, οῦ (ὁ)
1 faute contre les règles du langage, solécisme, Arstt. Soph. el. 14 ; Plut. M. 731f ; Luc. V. auct. 23 ||
2 p. anal. faute contre les règles de la bienséance, maladresse, gaucherie, Plut. M. 520a ; Luc. Nigr. 31.
Étym. σολοικίζω.
σολοικισμός, ὁ, ein Fehler wider die Regeln der Sprache S.Emp. adv.gramm. 210 ; übh. ein Verstoß gegen die gute Lebensart, unschickliches Betragen ; τῶν ἡδονῶν Luc. Nigr. 31 ; Vit.auct. 23, u. a.Sp.
σολοικισμός
from σολοικίζω
σολοικισμός, οῦ, ὁ,
- incorrectness in the use of language, a solecism, Luc.