σοναρόν

σοναρόν· ῥωμαλέον, Hsch. (fort. σοβ- vel σθεν-). σόος, η, ον, Ep. and Ion. form of σῶος, σῶς:

• v. σῶς. σορδισμός· τὸ μὴ καθαρῶς διαλέγεσθαι ἤτοι ἑλληνίζειν, Id.; cf. σαρδισμός. σορεῖον or σόρειον, v. σορίδιον.