συνάμφω
συνάμφω, both together
συνάμφω, οἱ, αἱ,
- both together, Pl. Plt. 278c, IG 42(1).109 iii 115 (Epid., iii B.C.), Supp.Epigr. 2.479 (Olbia), etc.; οἱ σ. Plb. 1.63.5, etc.: c. gen., Ἰαπύγων καὶ Μεσσαπίων συνάμφω Id. 2.24.11, cf. 65.9.
- 2 with the Art. in sg., ὅροι τοῦ συνάμφω Arist. Metaph. 1043a22, cf. Int. 20b37; τοῦ σ., τῆς τε Λιβύης καὶ τῆς Ἀσίας Str. 2.4.5, cf. 2.1.29; κατὰ τὸν σ. χρόνον Id. 1.2.36.
συν·άμφω (οἱ, αἱ, τὰ) indécl. tous les deux ensemble, Plat. Pol. 278c ; précédé d’un gén. Pol. 2, 24, 11 ; collect. ὁ συνάμφω, Str. 44 ; τὸ συνάμφω, Arstt. Metaph. 7, 2, 9 ; Str. 107, l’ensemble des deux.
συνάμφω, οἱ, αἱ, beide zugleich, zusammen ; Plat. Polit. 278c ; Ap.Rh. 4.134 ; Pol. 2.65.9.
συνάμφω
- both together, Plat., etc.