συνεκδοχικός

συνεκ-δοχικός, ή, όν,

• making use of συνεκδοχή. Adv. -κῶς by way of synecdoche, D.S. 5.31 (prob. a gloss).

συνεκδοχικός, ή, όν, zur συνεκδοχή gehörig, in dem rhetorischen Sinne, s. συνεκδοχή ; DS. 5.31 sagt von den Galliern βραχυλόγοι καὶ αἰνιγματίαι καὶ τὰ πολλὰ αἰνιττομενοι συνεκδοχικῶς.