συνεκκρούομαι

συνεκ-κρούομαι,

• to be driven from oneʼs purpose with, τῇ πάντων φορᾷ Plu. Caes. 33; τῇ διανοίᾳ Vett.Val. 238.33 cod. V (συννεκροῦται cod. S).