συνεκλείπω
συνεκλείπω, vanish with
συνεκ-λείπω,
- vanish with or also, Str. 10.2.12, Plu. Def.orac. 2.415f, Max. cum princip. 777a, al., Gal. 12.412; Νομᾷ . . ἐν εἰρήνῃ τὴν Ῥώμην ὑπάρχειν συνεξέλιπε ended with his life, Plu. Comp.Lyc.Num. 4.
συν·εκλείπω, faire défaut en même temps, Str. 455 ; Plut. Lyc. c. Num. 4.
συνεκλείπω, mit oder zugleich ausbleiben ; Strab. 10.2.12 ; Plut. defect. orac. 11 u. öfter.