συστασιαστής
συστασιαστής, a fellow-rioter
συστᾰσ-ιαστής, οῦ, ὁ,
- fellow-rioter, Ev.Marc. 15.7 (v.l.), J. AJ 14.2.1.
συστασιαστής, οῦ (ὁ) [τᾰ] complice d’une sédition, Jos. A.J. 14, 2, 1 ; NT. Marc. 15, 7.
Étym. συστασιάζω.
συστασιαστής, ὁ, der mit Aufruhr macht, Mitempörer, NT.
Strong
*†
a fellow-rioter: Mk 15:7, Rec.†
συστασιαστής
συ-στᾰσιαστής, οῦ, ὁ,
- a fellow-rioter, NTest.