σύρδην

σύρδην, Adv., (σύρω)

• dragging, in a long line, Βαβυλὼν . . πάμμικτον ὄχλον πέμπει σ. A. Pers. 54 (anap.).
• • II as if dragged along, violently, σ. ἅπαντα . . ἀναλῶσαι δορί E. Rh. 58; τοῦ κονιορτοῦ σ. ἁπανταχόθεν ἐμπίπτοντος Aristid. Or. 51(27).9.