σύσσηψις
σύσσηψις, putrefaction
σύσσηψις, εως, ἡ,
- putrefaction, Arist. HA 546b24, Gp. 2.22.3.
σύσσηψις, εως (ἡ) consomption de matières qui pourrissent ensemble, Arstt. H.A. 5, 15, 2.
Étym. συσσήπω.
σύσσηψις, ἡ, das Mit-, Zusammenfaulen, Geop.