τάριχον Save LSJ Bailly 2024 τᾰρῑχ-ον, τό, v. τάριχος fin. τάριχον, ου (τὸ) [ᾰῑ] c. τάριχος 1 et 2, Anaxandr. (Com. fr. 3, 193) ; plur. τὰ τάριχα, Axion. (Com. fr. 3, 532).