τέθμιος
τέθμιος, settled, regular
τέθμιος,
- v. θέσμιος, τεθμός, v. θεσμός. τεθμοφούλαξ, v. θεσμοφύλαξ.
τέθμιος, α, ον, dor. c. θέσμιος, Pd. N. 11, 35 ; Call. Ap. 87 ; τὸ τ. Pd. I. 6, 28 ; Call. Dian. 174, Cer. 12 ; Opp. C. 1, 450, loi ||
➳ Fém. -ος, Pd. N. 11, 35.
τέθμιος, dor. statt θέσμιος, festgesetzt, gesetzmäßig, herkömmlich ; ἑορτὰν Ἡρακλέος τέθμιον, Pind. N. 11.27 ; τέθμιόν μοί φαμι σαφέστατον εἶναι, I. 5.20, das von mir aufgestellte Gesetz ; sp.D., wie Opp. Cyn. 1.450 u. Anth.
τέθμιος, -ον
- 1established by law πενταετηρίδʼ ἑορτὰν Ἡρακλέος τέθμιον κωμάσαις N. 11.27 n. s. pro subs., ὔμμε τʼ, ὦ χρυσάρματοι Αἰακίδαι, τέθμιόν μοι φαμὶ σαφέστατον ἔμμεν ῥαινέμεν εὐλογίαις law I. 6.20
τέθμιος, ον,
Doric for θέσμιος
- settled, regular, Lat. solennis, Pind.:— τέθμιον, ου, τεθμός, Pind.