τρανόω
τρανόω, to make clear, plain, distinct
τρᾱν-όω,
- make clear, plain, distinct, Ph. 1.30, Diog.Oen. 21; τὸν νοῦν App.Anth. 3.158:—Pass., pf. part. τετρανωμένος, opp. ἀτράνωτος, Diog.Oen. 30.
τρανόω-ῶ [ᾱ] rendre clair, éclaircir ou éclairer, Anth. App. 304 ; Phil. p. 770a.
Étym. τρανός.
τρανόω, [ᾱ], hell, deutlich machen, aufklären, τρανοῖ τὸν νοῦν Ep.adesp. 445 (APP 304).
τρανόω
from τρᾱνής
τρᾱνόω,
fut. -ώσω
- to make clear, plain, distinct, Anth.