φέβομαι

φέβομαι, poet. Pass., only pres. and impf.,

• = φοβέομαι, to be put to flight, flee in terror, οἱ δʼ ἐφέβοντο κατὰ μέγαρον Od. 22.299; ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο Il. 15.345; ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι 8.107; αἴ κε φέβωμαι πληθὺν ταρβήσας 11.404; μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο 5.527; ὑπʼ Ἀργείοισι φέβοντο 11.121; πεδίονδε φέβεσθαι A.R. 3.1345: c. acc., flee from, φεβώμεθα Τυδέος υἱόν Il. 5.232. (Cf. φόβος, φοβέω, φοβερός, Lith. bègti ‘run’.)

φέβομαι, nur im praes. u. impf. gebräuchliche poet. Stammform von φοβέομαι, fliehen, flüchten ; Hom. bes. in der Il.; Ggstz von διώκειν 8.107 ; μένον ἔμπεδον, οὐδʼ ἐφέβοντο 5.527, u. öfter ; vor Einem, ὑπό τινι, 11.121 ; auch mit dem acc., Einen fliehen, meiden, 5.232.

φέβομαι

[φεβ-, φόβος.]

• • 1

    To flee, to be in flight, take to flight : Τρῶας μένον οὐδὲ φέβοντο Il. 5.527= Il. 15.622. Cf. Il. 5.223= Il. 8.107, Il. 8.342= Il. 11.178, Il. 11.121, 404, Il. 12.136, Il. 15.345 : Od. 22.299.

  • 2

    To flee from, escape from : τυδέος υἱόν Il. 5.232.

φέβομαι , ipf. (ἐ)φέβοντο: flee, flee from. (Il.)

φέβομαι .φέβομαι, = φοβέομαι only in pres. and imperf.

• Pass. to be put to flight, flee affrighted, Hom.