φαεθοντίς
φαεθοντίς, shining
φᾰεθοντ-ίς, ίδος, (φαέθων)
- of Phaethon, i.e. the Sun, φ. αἴγλη, μαρμαρυγή, AP 9.782 (Paul.Sil.), APl. 16.77 (ld.).
φαεθοντίς, ίδος, adj. f. de Phaéthon, Anth. 9, 782 ; A. Pl. 77, etc.
Étym. Φαέθων.
φαεθοντίς, ίδος, ἡ, bes. poet. fem. zu φαέθων, statt φαέθουσα, leuchtend, Io. Gaz.
φαεθοντίς, ίδος,
poet. fem. of φαέθων
- shining, Anth.