φαεσίμβροτος
φαεσίμβροτος, bringing light to mortals
φᾰεσίμβροτος, ον,
- bringing light to mortals, shining on them, ἠώς Il. 24.785, B. 12.128; Ἠέλιος Od. 10.138, 191, Hes. Th. 958; Ἀπόλλων IG 14.2524 (Autun); Ἠριγένεια ib. 3.1326; ὄργια . . φαεσίμβροτα Δηοῦς ib. 2(2).3661 (Eleusis, ii/iii A. D.); once in Trag., θεοῦ φαεσίμβροτοι αὐγαί E. Heracl. 750 (lyr.).
φαεσί·μβροτος, ος, ον, qui brille pour les mortels, ép. de l’aurore, Il. 24, 785 ; du soleil, Od. 10, 138, 191 ; Hés. Th. 958 ; du jour, Eur. Her. 750 ; de Poseidôn, Orph. H. 65, 2.
Étym. φάος, βροτός.
φαεσίμβροτος, den Sterblichen leuchtend, Licht bringend ; ἠώς Il. 24.785 ; Ἠέλιος Od. 10.138 ; Hes. Th. 958 ; θεοῦ φαεσίμβροτοι αὐγαί Eur. Heracl. 750.
φαεσίμβροτος
-ον
[φαϝεσ-, φαϝ- as in φάον + (μ)βροτός.]
That brings or gives light to men.
Epithet of ἠώς Il. 24.785.
Of ἠέλιος Od. 10.138, 191.
séme propicio, portador del fuego, radiante como el oro, que traes la luz a los mortales
ven a mí, oh, amada señora, Selene de tres rostros, que traes la luz a los mortales, hija de la mañana
φαεσίμβροτος (βροτός): bringing light to mortals, shining for mortals, epith. of the sun and of Eos, Od. 10.138, Il. 24.785.
φαεσίμβροτος
φάος, βρότος, with μ inserted
- bringing light to mortals, Hom., Eur.