φαμί

φᾱμί (φαμί, φᾰμέν, φαντί; φαίην, φαίης, φαῖμεν; φᾰμεν: fut. φάσει: impf. φᾶ, ἔφα, φάν: aor. φᾶσε codd.: med. fut. φάσομαι: aor. φᾰτο; φᾰμένῳ; φάσθαι.)

• 1say
• • a abs. ἀστέρος οὐρανίου φαμὶ τηλαυγέστερον κείνῳ φάος ἐξικόμαν κε P. 3.75, cf. P. 9.91
  • b followed, preceded by dir. speech ὣς φάτο P. 3.43, P. 4.120 I. 8.45 “χρήματα χρήματʼ ἀνήρ ὃς φᾶ κτεάνων θʼ ἅμα λειφθεὶς καὶ φίλων I. 2.11
  • c c. acc. ἔστι δʼ ἀνδρὶ φάμεν ἐοικὸς ἀμφὶ δαιμόνων καλά O. 1.35 τά τʼ ἐσσόμενα τότʼ ἄν φαίην σαφές O. 13.103 τὰ δʼ αὐτὸς ἀντιτύχῃ, ἔλπεταί τις ἕκαστος ἐξοχώτατα φάσθαι N. 4.92 ἀμπνέων τε πρίν τι φάμεν N. 8.19 τὰ δʼ ἄλλαις ἁμέραις πολλὰ μὲν ἐν κονίᾳ χέρσῳ, τὰ δʼ ἐν γείτονι πόντῳ φάσομαι N. 9.43 ταῦτʼ ἄρα οἱ φαμένῳ πέμψεν θεὸς αἰετόν I. 6.49
  • d c. nom./acc. & inf. ἐμὲ δʼ ὦν πᾳ θυμὸς ὀτρύνει φάμεν Ἐμμενίδαις Θήρωνί τʼ ἐλθεῖν κῦδος O. 3.38 Φοίβου γὰρ αὐτὸν φᾶ γεγάκειν πατρὸς O. 6.49 φαντὶ δʼ ἀνθρώπων παλαιαὶ ῥήσεις οὔπω φανερὰν ἐν πελάγει Ῥόδον ἔμμεν O. 7.54 φαντὶ δὲ Λαμνόθεν μεταβάσοντας ἐλθεῖν ἥροας ἀντιθέους Ποίαντος υἱὸν P. 1.52 Ἰξίονα φαντὶ ταῦτα βροτοῖς λέγειν P. 2.21 ὅθεν φαμὶ καὶ σὲ τὰν ἀπείρονα δόξαν εὑρεῖν P. 2.64 φαμὶ γὰρ Ἐπάφοιο κόραν ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι P. 4.14 “φάτο δʼ Εὐρύπυλος ἔμμεναι” P. 4.33 “ἐν δὲ Νάξῳ φαντὶ θανεῖν λιπαρᾷ Ἰφιμεδείας παῖδας” P. 4.88 “φαμὶ διδασκαλίαν Χίρωνος οἴσειν” P. 4.102 ἄγγελον ἐσλὸν ἔφα τιμὰν μεγίσταν πράγματι παντὶ φέρειν P. 4.278 φαντὶ δʼ ἔμμεν τοῦτʼ ἀνιαρότατον P. 4.287 τά ποτʼ ἐν οὔρεσι φαντὶ μεγαλοσθενεῖ Φιλύρας υἱὸν ὀρφανιζομένῳ Πηλείδᾳ παραινεῖν P. 6.21 φαντί γε μὰν εὐδαιμονίαν τὰ καὶ τὰ φέρεσθαι P. 7.19 Αἰγίνᾳ τε γὰρ φαμὶ Νίσου τʼ ἐν λόφῳ τρὶς δὴ πόλιν τάνδʼ εὐκλείξαι (codd.: post et ante φαυὶ distinxit Hermann, qui εὐκλέιξας legit) P. 9.91 τὸν ἀπὸ χρυσοῦ φαμὲν αὐτορύτου ἔμμεναι P. 12.17 καί τινα σὺν πλαγίῳ ἀνδρῶν κόρῳ στείχοντα τὸν ἐχθρότατον φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ (μόρῳ Beck: μόρον codd.: φᾶ ἑ δᾳώσειν Wil., Theiler: alii alia coni.) N. 1.66 Αἰακῷ σε φαμὶ γένει τε Μοῖσαν φέρειν N. 3.28 φαῖμέν κε γείτονʼ ἔμμεναι νόῳ φιλήσαντʼ ἀτενέι γείτονι χάρμα πάντων ἐπάξιον N. 7.87 τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ ἀτρόποισι Νεοπτόλεμον ἑλκύσαι ἔπεσι N. 7.102 τέθμιόν μοι φαμὶ σαφέστατον ἔμμεν τάνδʼ ἐπιστείχοντα νᾶσον ῥαινέμεν εὐλογίαις I. 6.20 φαίης κέ νιν ἄνδρʼ ἐν ἀεθληταῖσιν ἔμμεν Ναξίαν ἀκόναν I. 6.72 [“ὅν τʼ εὐσεβέστατον φασὶν Ἰαολκοῦ τράφειν πεδίον (cod. contra metr.: φάτις Bothe) I. 8.40] φαντὶ γὰρ ξύνʼ ἀλέγειν καὶ γάμον Θέτιος ἄνακτας I. 8.46 φὰν δʼ ἔμμεναι Ζηνὸς υἱοὶ καὶ κλυτοπώλου Ποσειδάωνος fr. 243.