φιλάβουλος
φιλάβουλος, wilfully unadvised
φῐλ-άβουλος, ον,
- wilfully unadvised, AP 12.80 (Mel.), APl. 16.133 (Antip.).
φιλ·άβουλος, ος, ον [ῐᾰ] qui se plaît aux sottises, Anth. 12, 80.
Étym. φίλος, ἄβουλος.
φιλάβουλος, gern, mit Willen unbesonnen ; Mel. 55 (XII.80); ἔρις Antip.Sid. 43 (Plan. 133).
φιλάβουλος
φῐλ-άβουλος, ον,
- wilfully unadvised, Anth.