φιλαγρέτις
φιλαγρέτις, fond of the chase, huntress
φῐλαγρ-έτις, ιδος, ἡ,
- fond of the chase, huntress, Ἄρτεμις AP 9.396 (Paul.Sil.).
φιλ·αγρέτις, ιδος [φῐ] adj. f. qui aime la chasse, Anth. 9, 396.
Étym. φ. ἄγρα.
φιλαγρέτις, ιδος, ἡ, fem. zu φιλαγρέτης, die Jagdfreundin, Ἄρτεμις Paul.Sil. 72 (IX.396).