Logeion | φιλάγλαος

φῐλάγλᾰος, ον,

loving splendour, resplendent, Pi. P. 12.1, B. 17.60 [Dith. 4.60]; Ἔρως AP 12.77 (Asclep. or Posidipp.).

φιλ·άγλαος, ος, ον [ῐ] qui aime les belles choses, Pd. P. 12, 1 ; Anth. 12, 77.

Étym. φ. ἀγλαός.

φιλ-άγλαος -ον prachtlievend.

φιλάγλαος, das Herrliche, Schöne liebend ; Pind. P. 12.1 ; Ἑρμῆς Asclpds 3 (XII.77).

φῐλάγλᾰος, -ον

φιλάγλαος φῐλ-άγλαος, ον,

Menu