φυλλίτης
φυλλίτης, ου [ῑ] adj. m. : ἀγών, Palæph. 37, concours dont le prix était une couronne de feuilles.
Étym. φύλλον.
φυλλίτης, ὁ, fem. φυλλῖτις, = φύλλινος ; ἀγὼν φυλλίτης, wie στεφανίτης, ein Wettkampf, dessen Siegespreis in Laubkränzen besteht, VLL ; Poll. 3.153 steht φυλλίνας ἀγῶνας.