φυλλάς

φυλλ-άς, άδος, ἡ, as Adj.,

• leafy, λόχμη Nonn. D. 21.340.
• • II usu. as Subst., heap, bed, or litter of leaves, φυλλάδα ἐπιβαλών Hdt. 8.24; φ. στιπτή S. Ph. 33, cf. Bion 1.69, A.R. 1.1183, etc.
  • • 2 foliage, ῥίζης γὰρ οὔσης φ. ἵκετʼ A. Ag. 966; φ. μυριόκαρπος, of a thick grove, S. OC 676 (lyr.); τεμενία φ. Id. Tr. 754; φ. Παρνασία E. Andr. 1100: metaph., φυλλάδος ἤδη κατακαρφομένης A. Ag. 79 (anap.); also, leafy branch, E. Supp. 32, Ar. V. 398 (anap.); κλισίαι ἐκ φυλλάδος D.S. 19.22, cf. Str. 16.4.13, etc.: pl., Gp. 3.10.6, etc.
    • 3 salad, Mnesim. 4.31 (anap.), Diphil. 18.4, cf. Poll. 6.71.

φυλλάς, άδος, ἡ,
1) ein Blätterhaufen, ein Lager, eine Streu von Blättern ; στειπτή Soph. Phil. 33 ; φυλλάδα ἐπιβάλλειν Her. 8.24 ; λεχαίη Ap.Rh. 1.1183.
2) ein Ast mit Blättern, Ar. Vesp. 398 ; Laubwerk, Laub, ῥίζης γὰρ οὔσης φυλλὰς ἵκετʼ ἐς δόμους Aesch. Ag. 940 ; τεμενία, der laubreiche Hain, Soph. Tr. 751 ; παρνησία Eur. Andr. 1101 ; τείνεσθαι Thall. 4 (IX.220); φυλλὰς εὔκαρπος, Fruchtbaum, Agath. 25 (V.292); – ἡ δριμεῖα, ein Kräutergericht, = φυλλίς, Ath. IV.134, vgl. Poll. 6.71.

φυλλάς, άδος, φύλλον

• • • 1a heap of leaves, bed or litter of leaves, Hdt., Soph.
    • 2the leaves or foliage of a tree, Aesch.:— a branch or bough, Eur., Ar.
    • 3poet. for a tree or plant, φ. Παρνησία, i. e. the laurel, Eur.; φ. μυριόκαρπος, of a thick grove, Soph.