ἀβροτάζω
ἀβροτάζω, to miss
ἀβροτάζω,
- miss, c. gen., only in aor. 1 subj., μήπως ἀβροτάξομεν (Ep. for -ωμεν) ἀλλήλοιϊν Il. 10.65:—Subst. ἀβρόταξις, εως, ἡ, error, Hsch., Eust. 789.52: Adj. ἀβροτήμων, ον, erring, in Hsch., AB 322. (For ἀμṛτάζω, cf. ἀμβροτ-εῖν, ἁμαρτ-εῖν.)
ἀβροτάζω (seul. sbj. ao. 1 pl. épq. ἀβροτάξομεν) s’égarer, se perdre, gén. Il. 10, 65.
Étym. p.-ê. ἤμβροτον, ἀμβροτεῖν, v. ἁμαρτάνω ; cf. ἄβροτος = ἄμβροτος.
ἀβροτάζω, verfehlen, nur Il. 19.65 μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν | ἐρχομένω ; verwandt mit ἤμβροτον, ἁμαρτάνω, f. Herodian. in den Scholl. und Buttmann Lexil. 1.134 ff.
†ἀβροτάζω
[ἀμβροτ-, ἤμβροτον. See ἁμαρτάνω.]
1 pl. aor. subj. ἀβροτάξομεν.
With genit., to miss, fail of meeting: ἀλλήλοιιν Il. 10.65.
ἀβροτάζω (ἀβροτεῖν, ἀμβροτεῖν, ἁμαρτεῖν): aor. subj. ἀβροτάξομεν, miss, w. gen., Il. 10.65.†
ἀβροτάζω
From same Root with ἀμβροτεῖν, ἁμαρτεῖν, μ being rejected.
- to miss, c. gen., only in aor1 subj., μήπως ἀβροτάξομεν (Epic for -ωμεν) ἀλλήλοιϊν that we may not miss one another, Il.