ἀγάζω
ἀγάζω, exalt overmuch; mid. honor
ἀγάζω, (ἄγαν)
- exalt overmuch, τὰ θεῶν μηδὲν -ειν A. Supp. 1061, cf. S. Fr. 968.
- II Med., honour, adore, λοιβαῖσιν Pi. N. 11.6, cf. Orph. A. 64.
I
1 exigir demasiado, importunar
τὰ θεῶν μηδὲν ἀγάζειν
2 esp. v. med. honrar
λοιβαῖσιν πρώταν θεῶν
ἥρωα
Λεύκοφρυν ἀγασσαμένη
II intr.
1 ufanarse S.Fr.968.
2 indignarse, irritarse
ἀγάζει· ἀγανακτεῖ, βαρέως φέρει
• med.
ἀγαζόμενοι· κάμνοντες, λυπούμενοι
•
ἀγάζεσθαι· βλάπτεσθαι
•Deriv. de ἀγα- q.u.
ἀγάζω (seul. prés.)
1 supporter avec peine, Eschl. Suppl. 1062 ||
2 être hardi ou confiant, Soph. fr. 797 ||
Moy. ἀγάζομαι (impf. ἠγαζόμην)
1 honorer, vénérer, Pd. N. 11, 6 ||
2 admirer, Orph. Arg. 63 ||
➳ Fut. ἀγάσομαι, ao. ἠγασάμην, d’ord. rattachés à ἄγαμαι.
Étym. apparenté à ἄγαμαι, ἀγαίομαι, v. ἀγα- ; litt. « avoir trop ».
ἀγάζω, im act. Aesch. Suppl. 1047, τὰ τῶν θεῶν μηδὲν ἀγάζειν, nicht auf das Geschick zürnen (Hesych. βαρέως φέρειν, Schol. λίαν ἐξετάζειν); Soph. nach B.A. 336, ἀγάζεις für θρασύνεις.
Med. verehren, θεὸν λοιβαῖς ἀγαζόμενοι Pind. N. 11.6 ; Sp., wie Orph. Arg. 63 ἠγάζετο καὶ φιλέεσκε ἥρωα. S. übrigens ἄγαμαι.
Med. verehren, θεὸν λοιβαῖς ἀγαζόμενοι Pind. N. 11.6 ; Sp., wie Orph. Arg. 63 ἠγάζετο καὶ φιλέεσκε ἥρωα. S. übrigens ἄγαμαι.