ἀγλάϊσμα
ἀγλάϊσμα, ornament, honour
ἀγλά-ϊσμα, τό,
- ornament, honour, A. Ag. 1312; of a child, μητρὸς ἀ. E. Hel. 11, cf. 282; of the hair of Orestes placed on his fatherʼs tomb, A. Ch. 193, S. El. 908, cf. E. El. 325; of a sarcophagus, IG 12(8).600 (Thasos).— Poet. and late Prose; ἀ. φυτῶν, of the rose, Ach.Tat. 2.1.
I
1 adorno, ornamento, ornato
ἀ. Ὀρέστου
del mechón de pelo
• del perfume
Σύριον ἀ. δώμασιν
• de la rosa
ἀ. φυτῶν
• de un sarcófago IG 12(8).600 (Tasos II d.C.).
2 gloria, gozo, alegría
μητρὸς ἀ.
de un hijoτῆς γῆς
• como expr. de alabanza, ref. pers.
σε ... τῶν ἱερέων τὸ ἀγλάϊσμα
II fig. resplandor
τὰ παρὰ τοῦ νοῦ αὐτοῦ εἰς τὴν ψυχὴν ἐλθόντα ἀγλαίσματα
παρθενικῆς δᾳδουχίας
ἀγλάϊσμα, ατος (τὸ) éclat, beauté, parure, Soph. El. 908 ; Eur. Hel. 11, etc. ; p. ext. parfum, Eschl. Ag. 1312 ||
➳ Poét. et de prose réc. postér. A. Tat. 2, 1.
Étym. ἀγλαΐζω.
ἀγλάϊσμα, τό, Zierde, Schmuck, Aesch. δώμασιν Ag. 1285 ; von der Locke des Orest Ch. 191, wie Soph. El. 896 ; παρθένον μητρὸς ἀγ. Eur. Hel. 11 ; vom Opfer, El. 325.
ἀγλάϊσμα
- an ornament, honour, Aesch., Eur.