ἀγλαία

ἀγ'λᾰῑα (-α, -ας, -ᾳ, -αν; -ᾶν, -αις, -αισιν.)

• • a triumph πάτρῳ τʼ ἐπερχόμενος ἀγλαίαν ἅπασαν (Bergk: ἀγλαίαν ἔδειξεν ἅπασαν codd.: ἅπασαν del. byz.) P. 6.46 ὅσαις δὲ βροτὸν ἔθνος ἀγλαίαις ἁπτόμεσθα P. 10.28 esp. in games, σύνδικος δʼ αὐτῷ Ἰολάου τύμβος ἐνναλία τʼ Ἐλευσὶς ἀγλαίαισιν O. 9.99 πολλὰ μὲν νικαφόρον ἀγλαίαν ὤπασαν ἄκραις ἀρεταῖς ὑπερελθόντων ἱεροῖς ἐν ἀέθλοις O. 13.14 σπεῖρέ νυν ἀγλαίαν τινα νάσῳ N. 1.13 ἐν Κρίσᾳ δʼ εὐρυσθενὴς εἶδʼ Ἀπόλλων μιν πόρε τʼ ἀγλαίαν I. 2.18
  • b triumphal festivity, celebration φόρμιγξ . τᾶς ἀκούει μὲν βάσις, ἀγλαίας ἀρχά, P. 1.2 ἀγλαίαισιν δʼ ἀστυνόμοις ἐπιμεῖξαι λαόν N. 9.31 Διόθεν τέ με σὺν ἀγλαίᾳ ἴδετε πορευθέντʼ ἀοιδᾶν δεύτερον fr. 75. 7. ὀρχήστʼ ἀγλαίας ἀνάσσων, εὐρυφάρετρʼ Ἄπολλον fr. 148.
  • c fragg. ]ἀγλαιᾶν Pae. 3.5 ]ων ἀγλαίαις[ fr. 215. 10.
  • d pro pers., Festivity, one of the Graces, cf. Hes. Theog. 906—9. ὦ πότνιʼ Ἀγλαία φιλησίμολπέ τʼ Εὐφροσύνα, θεῶν κρατίστου παῖδες O. 14.13 ἀριστεύοισιν καὶ χοροὶ καὶ Μοῖσα καὶ Ἀγλαία fr. 199. 3.