ἀγραῖος
ἀγραῖος, of the chase
ἀγραῖος, α, ον, (ἄγρα)
- of the chase, epith. of Apollo, Paus. 1.41.6; of Artemis, Paus.Gr. Fr. 13; δαίμονες Opp. H. 3.27.
ἀγραῖος, α, ον, qui préside à la chasse, ép. des dieux, Opp. H. 3, 27 ; particul. d’Apollon, Paus. 1, 41, 6.
Étym. ἄγρα.
ἀγραῖος, zur Jagd gehörig, δαίμονες, Beschützer der Jagd, Opp. H. 3.27 ; θεοί 4.577 ; Apollon, Pausan. 1.41.6.