ἀγχέμαχος
ἀγχέμαχος, fighting hand to hand
ἀγχέ-μᾰχος, ον,
- fighting hand to hand, Il. 13.5, Hes. Sc. 25; τὰ ἀ. ὅπλα καλούμενα X. Cyr. 1.2.13, cf. Arr. Ind. 24.4; τεύχεσιν ἀ. APl. 16.173 (Jul.Aegypt.).
I
1 que lucha cuerpo a cuerpo, de cerca
ἕταροι
Λοκροί
πολιάται
οἱ ἀγχέμαχοι
2 de armas que sirve para luchar cuerpo a cuerpo
θώρακα ... καὶ γέρρον ... μάχαιραν ἢ κοπίδα
δόρατα
• no arrojadizo Hsch.
II que pelea cerca, que es compañero de combate Nonn.D.18.368, 34.269.
III adv. -ως en el cuerpo a cuerpo D.C.Epit.9.20.6.
ἀγχέ·μαχος, ος, ον :
1 qui combat de près, brave, Il. 13, 5 ; Hés. Sc. 25 ||
2 qui sert à combattre de près : ἀγχ. ὅπλα, Xén. Cyr. 1, 2, 13, armes pour combattre de près.
Étym. ἄγχι, μάχομαι.
1. die van dichtbij vecht.
2. geschikt voor een man-tegen-mangevecht:
ἀγχέμαχος, (für ἀγχί-μ.), Nahkämpfer, Hom. viermal, μυσῶντʼ ἀγχεμάχων Il. 13.5, ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν 16.248, ἀγχέμαχοι θεράποντες 16.272, 17.165 ; sp.D., wie D. P. 1002 ; Ἄβαντες Plut. Thes. 5 ; ὅπλα, Waffen zum Kampfe in der Nähe, Xen. Cyr. 7.4.15 ; die er 1.2.13 den τόξα u. παλτά entgegensetzt ; ähnl. τεύχη Iul.Aeg. 31 (Plan. 173).
ἀγχέμαχος
[ἄγχι + μάχομαι.]
Fighting at close quarters or hand to hand Il. 13.5, Il. 16.248, 272, Il. 17.165.
ἀγχέμαχος (ἄγχι, μάχομαι): fighting hand to hand (cominus).
ἀγχέμαχος
ἄγχι, μάχομαι
- fighting hand to hand, Il., Hes.; τὰ ἀγχ. ὅπλα arms for close fight, Xen.